drasl þessi bloggsíða, ekki í fyrsta skiptið sem að maður er búinn að skrifa e-ð og svo hverfur allur textinn þegar maður ætlar að birta færsluna. Merkilegt hvað maður lærir illa af reynslunni.

Erum að komast á fullt skrið í lokaverkefninu, gengur alveg vel þegar við erum að vinna í verkefninu, en annars er makkerinn búinn að vera soldið heima hjá sér með veikann son og svo er smá hliðarverkefni hjá okkur búið að taka sinn tíma.

Annars er það reyndar orðin gömul frétt en það varð auðvitað allt vitlaust hérna þegar danir urðu evrópumeistarar í handbolta. Nú er reyndar bara talað um að þeir hafi verið sóttir á F16 orustuþotum einsog var gert þegar karlaliðið í fótbolta urðu evrópumeistarar. Vandmálið er að í millitíðinni hafa stelpurnar orðið evrópumeistarar, heimsmeistarar og ólympíumeistarar en það var víst e-ð minna um dýrðir þá.

Voru tvær afmælisveislur síðustu helgi, Wam kærasta Ívar hélt upp á sitt á fös. var alveg í lagi þar til liðið var búið með 2 tequila flöskur + allt hitt. Lét mig þá hverfa niðrí bæ. Svo hélt Gauti upp á afmælið sitt á lau, var alveg helvíti hressand með Rockstar og alles. Get klárlega mælt með þeim leik !

En jæja, þyrfti að vera heldur duglegur í dag, mun hætta tiltörlega snemma þar sem við hjá KTT erum að fara í gokart seinnipartinn. Vonandi að maður geti gert einhverja með of mikið keppnisskap súra hehe.

búið. Var gott, en allt of stutt.

Byrjuðum af fullum krafti í lokaverkefninu í morgun (var aðeins búinn að vera að undirbúa undanfarna daga) og lítur bara nokkuð vel út. Erum 2 saman með þetta verkefni, ég og Ermann. Held að mitt aukaverkefni í þessu verði að halda makkernum niðri á jörinni hehe. Hann er reyndar dúxinn í bekknum og þarf ekki að hafa voðalega mikið fyrir þessu, en er hræddur um að hliðarverkefnin eigi eftir að taka sinn skerf. En það er að kenna nokkrar leksíur og vera leiðbeinendur með nokkrum verkefnum hérna í skólanum. Vorum reyndar að frétta að það er búið að leggja kennslustórann inn á sjúkrahús, þannig að það er hætt við að kennslan verði í smá óreiðu á næstunni. Það sem ég hræðist einnig er að fagið sem kennslustjórinn ætlaði að kenna eigi eftir að lenda á makkernum. Kemur í ljós.

Er búinn að vera hálfmeðvitundarlaus hérna í allann dag. Glápa á tv, lesa SKEMMTILEGA  bók, sofna aðeins aftur og svona. Ekkert smá næs. Fór reyndar út að hlaupa áðan, var alveg mjög gott að reyna aðeins á sig aftur eftir allt hreyfingarleysið hérna.

allt staðist og allir glaðir. Einhver kannski til í að láta mig vita hvað maður á svo að fara að gera ?

prófum og myrkrinu.

búinn og staðinn. Er búinn að sofa í ca 13-14 tíma síðasta sólarhring og ekki að nenna að byrja að læra fyrir næstu próf

Finnst einsog þetta muni engan endi taka. Samt er maður ekki búinn með eitt einasta ennþá, hvernig stendur á þessu ?

Gleðilegt nýtt ár.

Er búinn að setja upp nýjan link fyrir myndasíðu.

Góð áminning. Ver takksom/samur fyri tað ið tú hevur.

23. des. skundaði eg mær oman í byin, at keypa tær síðstu jólagávirnar.
Tá eg kom oman, og sá øll fólkini har, hugsaði eg við mær sjálvari, "
hetta kemur at taka øldir, og eg havi enn nógvar handlar at fara í."

Jólini verða strævnari fyri hvørt ár. Eg hevði ynskt, at eg kundi
lagt meg at sova, og vaknað aftur aftaná jól.

Tá eg kom í leikutoyhandilin, fór eg at hyggja eftir prísunum. Eg
hugsaði við mær sjálvari, um børn yvirhøvur spæla við so dýr leikutoy?

Lítla løtu seinni, sá eg ein lítlan drong, ið var eini 5 ára gamal.
Hann helt um eina dukku, móti bringu síni. Hann streyk dukkuni um hárið,
og tóktist sera syrgin. So vendi hann sær móti eini eldri konu, ið stóð við
hansara lið, "omma, ert tú sikkur uppá at eg ikki havi nóg nógvar pengar?"

Gamla konan svaraði, "tú veit at tú ikki hevur ráð til dukkuna,
góði" So bað hon hann bíða í 5 min, meðan hon fór at hyggja seg um.

Lítli drongurin helt enn í dukkuni. Eg fór yvir til hann, og spurdi hvør
skuldi hava dukkuna. "Hetta er dukkan, sum systir mín elskaði, og ynskti
sær áðrenn jól. Hon var sikkur í, at jólamaðurin fór at geva sær hana."

Eg segði við hann, at kanska hann fór at geva henni hana. Tað skuldi
hann ikki vera so bangin um. Men hann segði syrgiliga við meg, "Nei
jólamaðurin kann ikki geva henni dukkuna, har hon er nú. Eg má geva
mammu hana, so hon kann geva henni hana, tá hon fer har til." Eygu
hansara fyltust við tárum tá hann segði hetta. "Systir mín býr hjá Jesus
Pápa nú. Babba sigur at mamma fer eisini skjótt har til, so eg helt
at hon kundi taka dukkuna við fyri meg, so systir mín fær hana."

Hjartað mítt leyp fleiri sløg um. Lítli drongurin hugdi uppá meg.
"Eg bað babba siga við mammu, at hon skuldi ikki fara orduliga enn -
hon mátti bíða til eg kom heim aftur frá handlinum." Síðan vísti
hann mær eina mynd av sær sjálvum, har hann var smílandi og í góðum
lag. "Hesa myndina skal mamma eisini hava við, so hon ongantíð fer at
gloyma meg.
Eg elski mammu, og vildi ynskt at hon var ikki noydd at fara. Men
babba sigur at hon má fara, til at vera hjá systir míni."

So hugdi hann aftur á dukkuna, við sorgarfullum eygum.

Eg fór spakuliga niður í taskuna, og tók nakrar pengar, og segði við
dreingin, "skulu vit prøva at telja tínar pengar aftur?" Ok segði
drongurin, "eg hopi at eg havi nokk."

Uttan at hann legði merki til tað, legði eg pengar saman við
hansara, og vit byrjaðu at telja. Har var nokk av pengum fyri dukkuna, og eitt
sindur leyp av.

"Takk Gud fyri, at tú gav mær nokk pengar!"

"Ì gjár áðrenn eg legði meg at sova, bað eg Gud um at vera sikkur í,
at eg hevði nokk av pengum fyri dukkuna til systir mína - Hann hoyrdi meg."

"Eg ynskti eisini at hava pengar til, at keypa eina hvíta rósu til
mammu. Mamma elskar hvítar rósur, men eg tordi ikki at biðja Gud um
ov nógv, men alíkavæl gav hann mær nokk.

Lítla løtu seinni kom omma hansara aftur eftir dreinginum.

Eg kláraði at keypa restina av gávunum, tó við heilt aðrari tankagongd.
Eg kláraði ikki at lata vera við, at hugsa um lítla dreingin.

So minntist eg á tíðindi í blaðnum, fyri 2 døgum síðani. "Maður
koyrdi fullur, og rendi á ein bil, har ein ung kvinna og ein lítil
genta vóru í. Lítla gentan doyði á staðnum, og mamma hennara endaði í koma."
Familjan mátti velja um kvinnan skuldi í respirator ella ikki.
Kvinnan fór ikki at vakna aftur úr koma.

Var hetta familjan hjá lítla dreinginum??

Tveir dagar eftir at eg hevði møtt dreinginum, læs eg í blaðnum, at unga
kvinnan var deyð.

Eg kundi ikki lata vera, fór til handils og keypti eitt blómutyssi
av hvítum rósum, og fór á líkhúsið, har fólk kundu síggja kvinnuna
síðstu ferð áðrenn hon fór til gravar.

Hon lá í kistuni í vøkrum hvítum kjóla, við einari hvítari rósu í
hondini, og myndina av lítla dreinginum, og dukkuni á bringuni.

Eg fór grátandi avstað, og føldi at lív mítt var broytt. Kærleikin
sum hesin lítli drongur hevði til mammu og systir sína, er enn tann
dag í dag, ringur at ímynda sær.

Og í einum sekundi, tekur ein rúsaður maður alt frá honum!!

Nú hevur tú 2 møguleikar:
1) Send hetta víðari til øll ið tú kennur.

2) Ella sletta tað, og lat sum um hetta ikki hevur nortið hjartað títt.

Um tú sendir hetta, tá forðar tú kanska fyri at onkur koyrur full/ur.

Sit núna við hérna á Rein, þykist vera að læra, en er nú aðalega að glápa út um gluggan að dást af snjónum sem kom einsog eftir pöntun i gær. Fylgist með hröfnunum, fallegu birtunni í skýjunum en samt var hægt að sjá tunglið skínandi skært yfir Vaðlaheiðinni.  Inn á milli heyrist í Ragnheiði Milli littlu frænku á vappinu um húsið og svo býður maður bara eftir því að klukkan verði sex svo maður geti étið illa yfir sig af jólasteikinni hennar mömmu. Gott að vera heima.

Skrítið samt hvað manni finnst allt hérna vera orðið fjarðlægt hérna, allt breytt þó allt sé eins. Sakna þess að búa hérna, þó manni langi heldur ekki til að koma sér fyrir hérna til frambúðar. Svona einsog manni viti ekki alveg hvernig manni eigi að líða hérna. Kannski  væri líka bara gott að eiga þennan stað að til að koma á í fríum, til afþreyingar, slökunar og tilbreytingar. Veit ekki, en það er allaveganna mjög gott að vera hérna núna.  Hættur þessu þrugli núna. Gleðileg jól öllsömul, nær og fjær og vona að þið hafið það sem allra, allra best yfir hátíðarnar.

Er kominn á klakkan og verð til 27 des.

Ætli ástæðan fyrir bloggleysinu sé ekki að af mér er voðalega lítið að frétta. Var að koma heim, og bæði Ívar og Wam spurðu mig hvort ég hafði verið að drekka. Var reyndar að koma pínu seint úr skólanum en spurningin ætti samt gefa manni smá hugmynd um hvernig maður lítur út eftir slæman dag í skólanum.

Er að spá í að skreppa á klakan e-ð á milli 22 og 27 jan. gömlu tóku til hendinni og ákváðu að flýja land þannig að é er að spá í að vera bara í borg óttans. Er einhver sem vill koma að leika ?

Ákvað í fyrradag að skreppa á MUSE, tékkið á stemmningunni

http://www.youtube.com/user/boaseiriksson

Góða helgi

hérna borgaði hann heilar 76 dkr